ห้องสมุด

ธรรมของครูไทย  ประกอบด้วย 7 ประการ (อำไพ สุจริตกุล .  2533 : 20-22) ดังนี้

1. ปิโย : เป็นที่รัก เป็นที่พอใจ เพราะครูทำตนให้เป็นที่รักของศิษย์

2. ครุ : เป็นที่เคารพ เพราะมีความหนักแน่น น่าเคารพยำเกรง

3. ภาวนีโย  : เป็นที่สรรเสริญเพราะฝึกฝนอบรมตนให้เจริญด้วยความรู้และเชียวชาญ

4.  วัตตา  : เป็นผู้ว่ากล่าว มีความเพียนสั่งสอน พร่ำเตียนศิษย์

5. วจนักขโม :  เป็นผู้อดทนต่อถ้อยคำ แม้จะถูกกระทบกระทั่งเสียดสี ลองภูมิ

6. คัมภีรังกถังกัตตา :  เป็นผู้กล่าวถ้อยคำอันลึกซึ่ง สอนให้เข้าใจได้แจ่มแจ้งและลุ่มลึก

7. โนจัฏฐาเน  นิโยชเย : พึงนำไปในฐานะที่ดี ในตำแหน่งที่ดี ไม่ชักชวนในฐานะอัน ไม่สมควร ไม่ชักนำศิษย์ไปในทางเสื่อม

ความรู้ต้องคู่คุณธรรม

       เมื่อความรู้ยอดเยี่ยมสูงเทียมเมฆ

แต่คุณธรรมต่ำเฉกยอดหญ้านั่น

อาจเสกสร้างมิจฉาสารพัน

ด้วยจิตอันไร้อายในโลกา

แม้คุณธรรมสูงเยี่ยมถึงเทียมเมฆ

แต่ความรู้ต่ำเฉกเพียงยอดหญ้า

ย่อมเป็นเหยื่อทรชนจนอุรา

ด้วยปัญญาอ่อนด้อยน่าน้อยใจ

หากความรู้สูงล้ำ คุณธรรมเลิศ

แสนประเสริฐกอปรกิจวินิจฉัย

จะพัฒนาประชาราษฎร์ทั้งชาติไทย

ต้องฝึกให้ความรู้คู่คุณธรรม

บรรณานุกรม

อำไพ สุจริตกุล.  (2533).  คุณธรรมครูไทย.   กรุงเทพฯ  : โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

 

 

ครูรางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหาจักรี!

malay

ครูรางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหาจักรี!ยินดีต้อนรับสู่ WordPress.com นี่เป็นเรื่องแรกของคุณแก้ไขหรือลบมันและเริ่มต้นบล็อก!